Gezinimi atla

do not give up.., originally uploaded by lilly.knusprig.

Biraz yürüdükten sonra tekrar karşıma çıktı.

Ne ufuk kaldı aklımda, ne trafik, ne de soğuk. Hiçbir şey olmamış gibi hala gülümsüyor bana. Gözleri, şu ilerideki belediye işçilerinin elindeki çay bardağı gibi buğulu, davetkar; sıcacık. Ona yaklaşmak, konuşurken belli etmeden koklamak istiyorum. Onunla konuştuğumu görenler belki deli derler bana, hiç akıllanmayacak.

Düşündükçe, hatırladıkça içimde birşeyler eriyor, birşeyler birbirine karışıyor. Mazi dedikleri süslü püslü, büyük bir yalancı dostum. Şu vitrinlerdeki yeni sezon kolleksiyonu gibi. Alımlı ve çekici. Güzel montları ve paltolarıyla tatlı bir kışı davet ediyorlar sarı ışıklar altında. Ben o kışların soğuğunu, yağmurunu da bilirim. Hepsini unutup, tatlı bir uyku hissiyle o soğukta donmak isterdim aslında, eğer daha mutlusu mümkün değilse. Unutabilseydim.

Ona sarılmayı ve herşeye baştan başlamayı kabul edebilirdim ve çok da hoşuma giderdi. Demek istiyorum. Denemek istiyorum. İsterdim.

Varlığı yokluğundan daha çok acıtmasaydı.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.