365/224 – Hotel Fireflies, originally uploaded by RachelMarieSmith.
Arabada oturuyor.
Uzakta değil, yanımda oturuyor. Etrafımdan geçen arabalara aldırmadan, kızmadan ve aslında farketmeden ilerliyorum. Aklım yolda değil, yolunda değil. Sağ koltukta.
Bir tutam ayırmış saçlarından, onu örüyor ince ince. Gözleri bazen yolda, bazen saçının ucunda. Söyleyeceklerim hep dilimin ucunda.
Sol kolunu kafasının üzerinden atıp emniyet kemerini tutuyor. Durgun ama rahat bir hali var, düşünmeden hareket ediyor. Düşüncesizce değil ama, içinden geldiği gibi. Bir karar verdiği belli. Bu, dondurma yemek istediği de olabilir, benimle görüşmek istemediği de. Şöyle bir gülümser gibi oluyor, sonra bana bakıp göz kırpıyor.
Bana göz kırpmasını seviyorum. Nesini sevmiyorum ki zaten? Yarı baygın yanımda uyuyor olsa bile gecenin karanlığında ona hikayeler anlatıyorum ben ve çiğ çiğ yiyebilirim onu. Öfkeden değil; yanımda oturması, kokusu, onu öpmek ya da sevişmek yetmiyor. Özümde istiyorum. Çaresizce belki de.
Bilmiyor bunları. Ben de onun bildiğini bilmiyorum, neye karar verdiğini.
O anlatmaya başlayana kadar kokusunun beni taşıdığı diyarlardaki gezintime devam edeceğim. Orada yalnızlık bile ışıldıyor.
Ama şimdi susmalıyım.
