Oldukça etkileyici; tepkileri daha öncekilerden daha hızlı. Sanırım bu defa sonuca ulaşacak, başarıya. Diğerleri gibi ne yaptığını ve neden yaptığını unutup, arkadaşlarına bakıp, onlara benzer bir hayat yaşamak için kendini salmayacak. Bu defa gerçekten hızlı. Bakışlarından seziyorum bunu, aklı virajlarda savrulmayacak kadar oturaklı ve güçlü. Buna rağmen öncekilerinden farklı sonuçlara varamıyor. Öğrendikleri ve güdülendiklerinin dışına çıkamıyor. Üzerine gittiğimde ise ağlamaya başlıyor. Ne düşünüyor olabilir?
Aklından neler geçiyor ki, bu fikirler vucudunun çeşitli noktalarından hormonlar pompalıyor, duygusal ve kırılgan bir hal almasını sağlıyor. Nasıl ya da neden yapıyor bunu? Labirentten çıkabileceğini, üçüncü dereceden bilinmeyenli denklemleri çözebileceğini, pusulasız yönünü bulabileceğini biliyorum. Bütün bunları kendi başına yapabilirken, neden benimleyken çok çaresiz, çok kırılgan, naif?
Kendimi kandırıyor olabilir miyim? Hayır, hayır, neden kendimi kandırayım ki. O halde beni kandırıyor olabilir mi? Onu kendi hayatını devam ettirebilecek, sorunları çözebilecek güçte görmemi sağlıyor olabilir mi? Gözümü boyuyor belki de. Aslında yaşadığını anlattığı tüm o zorluklar, kafasının içinde büyüttüğü, sıradan ve herkesin, hergün binlerce defa yaşadığı ve hatta hayatın basit temel taşları. Belki de, sıradan bir hayat yaşıyor ve bana bunu çok farklı aksettiriyor. Belki de o büyük bir reklamcı. Bunu daha sonra düşüneceğim.
Neden ağlıyor? Ne düşünüyor ve nasıl ağlıyor? Evet, ne düşünüyor? Çaresiz olduğunu, sorunlarını çözemediğini, bana anlatmaya çekindiğini, anlattığını ama benim anlamadığımı mı düşünüyor? Hazırlıksız; plansız, programsız yakalandığı için mi, güvenemediği; bana ya da kendine güvenemediği için mi? Ağladığında ona daha ince, kibar, belki de daha anlayışlı davranacağım, ona kredi açacağım, daha fazla çaba sarfedeceğimi, ona hak vereceğimi düşündüğü için mi?
Ben bir sorunla, sıkıntıyla karşılaştığımda çözmeye çalışırken, irdelerken, o neden tümünü bir anda bırakıp ağlamaya başlıyor, başlayabiliyor? Ne düşünerek ya da nasıl düşünmeden yapabiliyor bunu?
Elindeki menüye bakarken, karar verip vermediğini sorduğumda ve cevabının da hamburger ile limonata olacağını düşünürken, neden ağlamaya başladı acaba?
